Anne ve babaların çocuklarına söz dinletememesi en başta kendilerini üzerken, okul hayatında da öğretmenleri güç durumda bırakıyor.
Anasınıfından itibaren başlayan sıkıntılar, ilerleyen yıllarda önü alınamaz boyutlara ulaşıyor. Söz dinlemeyen çocuklara küçük yaşta müdahale edilmesini isteyen uzmanlar, ebeveynlere “Ağaç yaş iken eğilir” atasözünü hatırlatıyor. Ebeveynlere akılda kalan ve uygulaması kolay çeşitli öneriler sunan uzmanlar, çocuklara sürekli taviz verilmemesini istiyor. Çocuklar ilk sosyalleşme ortamını anasınıflarında buluyor. Anasınıfı öğretmeni Ayça Karaman, okula gelen birçok öğrencisinin el yıkama ve diş fırçalama alışkanlığının bile olmadığından yakınıyor. Bir şeyler yapması için uyarılan öğrencilerin ise ‘Sana ne!’ veya ‘Yapmayacağım, sen niye karışıyorsun!’ diye tepki gösterebildiklerini aktarıyor. Bu durumun aile terbiyesiyle doğrudan ilgisi olduğunu söyleyen Karaman, ebeveynlerin sevgi sınırını aştıklarına ve terbiyeyi geri plana ittiklerine inanıyor.
Çocuklarının söz dinlememesinden yakınan ve isimlerinin açıklanmasını istemeyen G. çifti, hatanın kendilerinde olduğunu kabul ediyor. Okula kayıt işleminin bile evde krize döndüğünü belirten aile, verdikleri tavizler yüzünden şimdilerde yetişkinliğe adım atan çocuklarından fazla saygı görmemekten yakınıyor. E. çiftinin sıkıntısı da evin tek çocuğu olan O.E’ye söz dinletememek. “Tek çocuk olsun, yokluk çekmesin” düşüncesiyle yola çıkan aile, ilköğretim 6′ncı sınıfa devam eden O.E’nin her istediğini yapmış. En güzelinden bilgisayar ve cep telefonu almış. Bol bol okul harçlığı verdikleri çocukları için evde özel oda yapılmış. Okulu eve yakın olmasına rağmen servise verilmiş. Bilgisayar, televizyon ve telefonla vakit geçiren O.E. şimdi sınıfından kimse ile arkadaş olamıyor. Bir bebek gibi ilgi isteyerek anne babasını zor durumda bırakıyor. Söz dinlemiyor, evin tek hakimi gibi davranıyor. (daha fazla…)